تست دو رخنه نکته شگفتانگیزتر این بود که حتی در شرایطیکه الکترونها بهشکل تکی و یکی از بعد از دیگری به سمت سوراخها پرتاب میشدند، گشوده هم الگوی تداخلی بهمرور طولانی روی کاغذ آشکار میشد. این فیض حیرتانگیز، علامت میبخشید که هر الکترون، بهنوعی، به طور همزمان از هر دو ترک عبور کرده و با خویش تداخل مینماید؛ مفهومی که بهطور بدون نقص با فهم کلاسیک ما از عالم در ناهم خوانی معلم خصوصی فیزیک در تبریز میباشد.
برهمنهی کوانتومی و گربه شرودینگر
اصل برهمنهی کوانتومی آرم میدهد یک ذره میتواند هم زمان در تعدادی موقعیت متعدد وجود داشته باشد. بهتیتر نمونه، در تست دوشکاف، الکترونها بهسیرتکاملای خوی مینمایند که گویی هم زمان از هر دو ترک عبور و با خودشان تداخل مینمایند.
در فیزیک کوانتوم، قطعیت مکان خویش را به احتمال میدهد. به عبارت دیگر، ما نمیتوانیم خصوصیتهای ذرات زیراتمی را با تمرکز بی نقص و بهطور همزمان معین کنیم. این محدودیت، ناشی از اصول بنیادی مکانیک کوانتومی، بهویژه اصل برهمنهی میباشد.
براساس اصل برهمنهی، ذرات می توانند در آنِ واحد در چند شرایط گوناگون وجود داشته باشند. به همین ادله، تا هنگامی که وضعیت الکترون بهطور ظریف اندازهگیری نشده باشد، میقدرت اظهار کرد که الکترون در مجموع جای های ممکن حضور دارااست. البته این شرایط تعجب آور، با اجرا اندازهگیری، دستخوش تغییرو تحول میگردد. برهمنهی کیوبیتها
شرودینگر در اذعان کردوگویی با اینشتین، برای علامت دادن غیرمنطقی بودن این ایده، نمونه دارای شهرت گربهی شرودینگر را مطرح کرد. وی قصد داشت آرم دهد که در صورتی اصل برهمنهی را به سیستمهای تعالیمقیاس سرایت کردن دهیم، به تناقض میرسیم.
آیا ما، بهتیتر ناظران هوشمند، با مشاهده خویش حقیقت را صورت می دهیم؟
بهمحض اندازهگیری یا این که مشاهده یک ذره، اصل برهمنهی از در میان میرود و ذره در یک موقعیت معلوم قرار میگیرد. این پدیده، مشاجرههای داغی را بین فیزیکدانان برانگیخت. آیا فعالیت مشاهده بایستی آگاهانه باشد؟ آیا ما، بهتیتر ناظران هوشمند، با مشاهده خویش حقیقت را صورت میدهیم؟
اروین شرودینگر، در طومارای به آلبرت اینشتین، برای نماد دادن پیامدهای تعجب آور این ایده، تست فکری دارای شهرت «گربه شرودینگر» را مطرح کرد. وی میخواست علامت دهد که در صورتیکه اصل برهمنهی را به سیستمهای تعالیخیس سرایت کردن دهیم، به تناقضات آشکاری میرسیم.
در اینجا این نمونه را با مقداری لطافت نظارت میکنیم. فکر کنید یک گربهی تندرست و خوابآلود را باطن باکسای قرار میدهید که در آن یک اتم رادیواکتیو قراردارد.
با تجزیهی اتم، یک شمارشگر گایگر فعال میشود و زنگ هشدار به صدا درمیآید، درنتیجه گربه از خواب میپرد. ازآنجاکه ما نمیدانیم اتم تجزیه گردیدهاست یا این که خیر، گربه هم زمان هم خوابیده و هم بیدار میباشد. فقط وقتی که درِ باکس را گشوده کنیم، این حالت دوگانه به یک موقعیت معین تغییر تحول مینماید.
گربه شرودینگر
تست فکری گربه شرودینگر
شرودینگر و اینشتین، هر دو، این ایده را غیرمنطقی و حتی پوچ میدانستند. آنها دلیل میکردند که آیا خویش گربه نمیتواند بهتیتر یک ناظر، کار مشاهده را ایفا داده و شرایط خویش را مشخص و معلوم نماید؟ یا این که شمارش گر گایگر و زنگ هشدار چطور؟ آیا آنان نقشی در گزینش حالت پایانی سیستم ندارند؟
علاوهبراین، هنوز بهطور ظریف معین وجود ندارد که چهگونه و زیر چه قوانینی یک سیستم کوانتومی از وضعیت برهمنهی به یک شرایط مشخص و معلوم تبدیل می گردد. و اینکه چرا ذرات زیراتمی میتوانند در شرایط برهمنهی وجود داشته باشند، در حالی که اجسام تعالیخیس، مانند آدمها، اینگونه قابلیتی ندارند؟
باوجود آحاد ابهامها و ابهامات مو جود در مکانیک کوانتومی، معنی برهمنهی فقطً یک پدیده فلسفی وجود ندارد، بلکه کاربردهای عملی و ملموسی در فناوریهای توسعه یافته داراست. یکی مهم ترین این کاربردها، محاسبات کوانتومی میباشد.
تست دو رخنه نکته شگفتانگیزتر این بود که حتی در شرایطیکه الکترونها بهشکل تکی و یکی از بعد از دیگری به سمت سوراخها پرتاب میشدند، گشوده هم الگوی تداخلی بهمرور طولانی روی کاغذ آشکار میشد. این فیض حیرتانگیز، علامت میبخشید که هر الکترون، بهنوعی، به طور همزمان از هر دو ترک عبور کرده و با خویش تداخل مینماید؛ مفهومی که بهطور بدون نقص با فهم کلاسیک ما از عالم در ناهم خوانی معلم خصوصی فیزیک در تبریز میباشد.
برهمنهی کوانتومی و گربه شرودینگر
اصل برهمنهی کوانتومی آرم میدهد یک ذره میتواند هم زمان در تعدادی موقعیت متعدد وجود داشته باشد. بهتیتر نمونه، در تست دوشکاف، الکترونها بهسیرتکاملای خوی مینمایند که گویی هم زمان از هر دو ترک عبور و با خودشان تداخل مینمایند.
در فیزیک کوانتوم، قطعیت مکان خویش را به احتمال میدهد. به عبارت دیگر، ما نمیتوانیم خصوصیتهای ذرات زیراتمی را با تمرکز بی نقص و بهطور همزمان معین کنیم. این محدودیت، ناشی از اصول بنیادی مکانیک کوانتومی، بهویژه اصل برهمنهی میباشد.
براساس اصل برهمنهی، ذرات می توانند در آنِ واحد در چند شرایط گوناگون وجود داشته باشند. به همین ادله، تا هنگامی که وضعیت الکترون بهطور ظریف اندازهگیری نشده باشد، میقدرت اظهار کرد که الکترون در مجموع جای های ممکن حضور دارااست. البته این شرایط تعجب آور، با اجرا اندازهگیری، دستخوش تغییرو تحول میگردد. برهمنهی کیوبیتها
شرودینگر در اذعان کردوگویی با اینشتین، برای علامت دادن غیرمنطقی بودن این ایده، نمونه دارای شهرت گربهی شرودینگر را مطرح کرد. وی قصد داشت آرم دهد که در صورتی اصل برهمنهی را به سیستمهای تعالیمقیاس سرایت کردن دهیم، به تناقض میرسیم.
آیا ما، بهتیتر ناظران هوشمند، با مشاهده خویش حقیقت را صورت می دهیم؟
بهمحض اندازهگیری یا این که مشاهده یک ذره، اصل برهمنهی از در میان میرود و ذره در یک موقعیت معلوم قرار میگیرد. این پدیده، مشاجرههای داغی را بین فیزیکدانان برانگیخت. آیا فعالیت مشاهده بایستی آگاهانه باشد؟ آیا ما، بهتیتر ناظران هوشمند، با مشاهده خویش حقیقت را صورت میدهیم؟
اروین شرودینگر، در طومارای به آلبرت اینشتین، برای نماد دادن پیامدهای تعجب آور این ایده، تست فکری دارای شهرت «گربه شرودینگر» را مطرح کرد. وی میخواست علامت دهد که در صورتیکه اصل برهمنهی را به سیستمهای تعالیخیس سرایت کردن دهیم، به تناقضات آشکاری میرسیم.
در اینجا این نمونه را با مقداری لطافت نظارت میکنیم. فکر کنید یک گربهی تندرست و خوابآلود را باطن باکسای قرار میدهید که در آن یک اتم رادیواکتیو قراردارد.
با تجزیهی اتم، یک شمارشگر گایگر فعال میشود و زنگ هشدار به صدا درمیآید، درنتیجه گربه از خواب میپرد. ازآنجاکه ما نمیدانیم اتم تجزیه گردیدهاست یا این که خیر، گربه هم زمان هم خوابیده و هم بیدار میباشد. فقط وقتی که درِ باکس را گشوده کنیم، این حالت دوگانه به یک موقعیت معین تغییر تحول مینماید.
گربه شرودینگر
تست فکری گربه شرودینگر
شرودینگر و اینشتین، هر دو، این ایده را غیرمنطقی و حتی پوچ میدانستند. آنها دلیل میکردند که آیا خویش گربه نمیتواند بهتیتر یک ناظر، کار مشاهده را ایفا داده و شرایط خویش را مشخص و معلوم نماید؟ یا این که شمارش گر گایگر و زنگ هشدار چطور؟ آیا آنان نقشی در گزینش حالت پایانی سیستم ندارند؟
علاوهبراین، هنوز بهطور ظریف معین وجود ندارد که چهگونه و زیر چه قوانینی یک سیستم کوانتومی از وضعیت برهمنهی به یک شرایط مشخص و معلوم تبدیل می گردد. و اینکه چرا ذرات زیراتمی میتوانند در شرایط برهمنهی وجود داشته باشند، در حالی که اجسام تعالیخیس، مانند آدمها، اینگونه قابلیتی ندارند؟
باوجود آحاد ابهامها و ابهامات مو جود در مکانیک کوانتومی، معنی برهمنهی فقطً یک پدیده فلسفی وجود ندارد، بلکه کاربردهای عملی و ملموسی در فناوریهای توسعه یافته داراست. یکی مهم ترین این کاربردها، محاسبات کوانتومی میباشد.
از شکلی به صورت دیگر تبدیل میگردد